Karta weterana

lekarz I batalionu

2 pp Leg.

lekarz I batalionu; adiutant ppłk. Naramowskiego, komendanta Szpitala Ujazdowskiego w Warszawie (od 14 IX); komendant szpitala zorganizowanego w Gimnazjum im. Stefana Batorego w Warszawie (od 18 IX)

# 1937 - jako absolwent Szkoły Podchorążych Sanitarnych w Warszawie (IX promocja, 1930) promowany na stopień ppor. sł. st. lek. (lokata 4.);
# do VIII 1939 - po ukończeniu stażu szpitalnego na stanowisku lekarza 2 pułku piechoty Legionów w Staszowie, a ponadto asystenta w szpitalu w Staszowie i lekarza szkolnego;

Srebrny Krzyż Zasługi (15 VIII 1939)

wraz z 2 pp Leg., m.in. Borowa Góra, Bełchatów, Skierniewice, Tuszyn, Brzeziny, Mszczonów, Błonie, Leszno, Ołtarzew, Ożarów Mazowiecki, Modlin; od 14 IX - w Szpitalu Ujazdowskim Warszawie

po-0-1944 [9]

- [10]

- [11]

-

Nie

-

-

-

-

Księga pochowanych żołnierzy polskich poległych w II wojnie światowej, t. I, Żołnierze września A-M, kom. red. B. Affek-Bujalska i in., wstęp i red. nauk. E. Pawłowski, Pruszków 1993, s. 96 (dalej: KPŻP). Głowacki L., Obrona Warszawy i Modlina na tle kampanii wrześniowej 1939, wyd. V popr. i uzup., Warszawa 1985, s. 350, indeks nazwisk - s. 407 (dalej: Głowacki 1985). Bielski M., Grupa Operacyjna „Piotrków” 1939, Warszawa 1991, s. 368 (dalej: Bielski 1991). Wyrzycki S., 2 Pułk Piechoty Legionów, Pruszków 1992 [Zarys historii wojennej pułków polskich w kampanii wrześniowej, z. 17], s. 46 (Wyrzycki 1992). Tadeusz Böhm ps. Lubicz, [w:] Encyklopedia Medyków Powstania Warszawskiego - http://lekarzepowstania.pl/osoba/tadeusz-bohm/ [dostęp: 27 I 2019] (dalej: lekarzepowstania.pl).

W grudniu 1939 r. pod pseudonimem "Lubicz" został zaprzysiężony jako członek konspiracyjnego Związku Walki Zbrojnej, po czym do marca 1940 r. był wykładowcą i prowadził szkolenia z zakresu nagłych przypadków i zranień. Po pobycie w Stopnicy, gdzie pełnił obowiązki lekarza rejonowego, w r. 1942 przeniósł się do Warszawy, gdzie powtórna zaprzysiężony, zostałem przydzielony jako lekarz do tzw. "małej dywersji", uczestnicząc w kilkunastu akcjach bojowych. W czasie powstania warszawskiego był m.in. lekarzem w punkcie opatrunkowym przy ul. Ludwiki 5, adiutantem płk. dr. Strela i chirurgiem w Szpitalu Maltańskim, chirurgiem w szpitalu polowym zorganizowanym w prywatnej lecznicy dr. Webera, chirurgiem w szpitalu w gmachu Ubezpieczalni Społecznej przy ul. Dobrej, wreszcie chirurgiem w punkcie sanitarnym w Domu Zgromadzenia Sióstr Szarytek przy ul. Tamka 30. Po zajęciu tego terenu przez Niemców został wraz z rannymi ewakuowany do Pruszkowa. Uciekłszy, wraz z rodziną, z transportu kolejowego powstańców warszawiaków w Częstochowie, udał się do rodziny w Krakowie. W części źródeł został odnotowany błędnie jako poległy lub zaginiony w kampanii 1939 r. i pochowany w kwaterze wojennej na cmentarzu parafialnym w Błoniu, ul. Towarowa (KPŻP; Głowacki 1985, s. 350).

[1] a) BÖHM (źródło: KPŻP; lekarzepowstania.pl); b) BÖHN (źródło: Głowacki 1985); c) BOEHM (źródło: Bielski 1991; Wyrzycki 1992);
[9] a) Po 1944 (źródło: lekarzepowstania.pl); b) 13 września 1939 (źródło: KPŻP); c) 13 września 1939, zaginął (źródło: Głowacki 1985, s, 350); d) brak danych (źródło: Bielski 1991; Wyrzycki 1992);
[10] a) Błędnie: Błonie (źródło: KPŻP); b) brak danych (źródło: Głowacki 1985; Bielski 1991; Wyrzycki 1992);
[11] a) Błędnie: Błonie, ul. Towarowa, kwatera wojenna (źródło: KPŻP); b) brak danych (źródło: Głowacki 1985; Bielski 1991; Wyrzycki 1992);