Karta poległego

dowódca III batalionu

-

-

-

-

-

-0-0

-

-

-

-

-0-0

-

-0-0

-

-0-0

-

-

Nie

-

-

-

Ur. 10 XI 1894. W WP od XI 1918. Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej 1919-1920. Zweryfikowany po wojnie w stopniu por. sł. st. piech. z starszeństwem od 1 VI 1919. Służył w 19 pp we Lwowie, potem w 18 pp w Skierniewicach. Awansowany do stopnia kpt. sł. st. 15 VIII 1924. Następnie ponownie po 1930 służył w 19 pp we Lwowie, gdzie dowodził kompanią, potem w 3 pp w Jarosławiu. Po ukończeniu kursu dla d-ców batalionu awansowany do stopnia mjr sł. st. piech. W latach 1937-1939 d-ca III batalionu 3 pp Leg. W kampanii wrześniowej 1939 dowodził III baonem 3 pp Leg. w składzie 2 DP Leg. Walczył z wrogiem na szlaku bojowym 3 pp Leg. Podczas walk 13 IX 1939 w rejonie Ołtarzowa zostaje ranny i z pola walki wzięty do niewoli niemieckiej. Przebywał w szpitalu, potem w oflagu w VIIA w Murnau.
Odznaczony: VM kl. 5 nr 14018, KW 2x.
Dalsze losy n/n.
Roczniki oficerskie 1924, 1928, 1932;
R. Rybka – K. Stepan. Rocznik oficerski 1939. Kraków 2006;
M. Bielski. GO „Piotrków” 1939. W-wa 1991.
(inf. Tadeusz Łaszczewski)
http://www.stankiewicz.e.pl/index.php?kat=34&sub=563

-

-

-

Głowacki L., Obrona Warszawy i Modlina na tle kampanii wrześniowej 1939, Warszawa 1985, s. 173/174 i 353 (dalej: Głowacki). Wróblewski J., Armia „ Łódź ” 1939, Warszawa 1975, s. 398 (dalej: Wróblewski).

Głowacki, s. 173/174: " Tymczasem o godzinie 15.00 ruszyło przygotowywane od rana natarcie niemieckiej 4 dywizji pancernej. 35 pułk czołgów uderzył na polski 3 pp Leg. w rejonie Pogroszewa, a wzdłuż szosy w rejonie Ołtarzewa natarł 12 pułk strzelców na 2 batalion 4 pp Leg. i resztki odwodowego 2 pp Leg. [....]. Czołgi wychodzące ławą z Umiastowa przejechały na całej szerokości frontu 1 kompanii i 3 batalionu 3 pp Leg., a łamiąc wszelki opór, runęły na tyły. Polegli: dowódca 1 kompanii - por. Jan Bratek i dowódca 9 kompanii - por. Zygmunt Bereźnicki. Dowódca 3 batalionu 3 pp Leg. - mjr Mieczysław Andrzej Fastnacht znajdujący się w rowie odwadniającym, wykorzystywanym na rów strzelecki , został kontuzjowany przez czołg niemiecki, który gąsienicą przejechał mu obie nogi. Dostał się on do niewoli wraz z dowódcą 7 kompanii - ppor. Stanisławem Adamczakiem." Relacja pisemna z 1976r. mjr. M. A. Fastnachta, przesłana autorowi. Wróblewski, s.398: Dowództwo armii „Łódź” i „Warszawa” 29 IX 1939r. Rozkaz do 2 dywizji piechoty Legionów [….]. Za wybitne zasługi na polu chwały nadaję niżej wymienionym żołnierzom 2 DP Leg. krzyże Virtuti Militari następujących stopni: dca 3 baonu, mjr Mieczysław Fastnacht - Virtuti Militari 5 kl. Juliusz Rómmel gen. dyw. Dowódca armii „Łódź” i „Warszawa”