Karta weterana

dowódca 1 plutonu 7 kompanii III baonu

-

-

-

Srebrny Krzyż Orderu Virtuti Militari kl.V, Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Walecznych, Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski.

-

27-3-1999

w Lublinie

Inne

Nie

-

Ur. 16 VIII 1916 w Wojciechowie pow. Janów Lub. w rodzinie rolników. W 1936 ukończył gimnazjum i zdał maturę. W okresie 1936-1937 w Szkole Podchorążych Piechoty, a od X 1936 do VIII 1939 w Szkole Podchorążych Piechoty w Ostrowi Maz.- Komorowie. Od VIII 1939 na praktykach oficerskich w 2 pp Leg. w Sandomierzu. W stopniu sierż. podch. bierze udział w kampanii wrześniowej 1939. Dowodzi 1 plutonem 7 kompanii III baonu 2 pp Leg. Walczy z wrogiem na szlaku bojowym 2 pp Leg. w składzie 2 DP Leg. Wyróżnił się w walkach w rejonie Gór Borowskich na ziemi Piotrkowskiej, potem w bojach odwrotowych. Po przebiciu się do Modlina uczestniczy od 12 IX 1939 w jego obronie, początkowo jako d-ca plutonu potem p. o. d-cy 7 kompanii III baonu 2 pp Leg. Jako absolwent tzw. wojennej promocji został rozkazem NW WP z 13 IX 1939 mianowany ppor. sł. st. piech. z starszeństwem od 1 VIII 1939. W czasie walk zostaje ciężko ranny. Leczony w szpitalu w Modlinie, potem Legionowie, a następnie w Szpitalu Ujazdowskim w Warszawie. Po wyleczeniu ran w I 1940 zostaje zwolniony jako inwalida wojenny z szpitala. Powraca w rodzinne strony, gdzie włącza się do pracy konspiracyjnej w AK. 24 VIII 1944 zostaje zmobilizowany w stopniu por. do WP i wcielony do 26 pp II Armii WP. Uczestniczy w działaniach bojowych na froncie. Awansowany do stopnia kpt. 11 XI 1944. Walczy z Niemcami pod Mielnikiem i Pragą. W tym czasie pełnił funkcję oficera operacyjnego 26 pp. Następnie na stanowisku szefa sztabu 30 pp bierze udział w walkach z oddziałami UPA w rejonie Jarosławia, Lubaczowa i Przemyśla. Do stopnia mjr awansowany 1 II 1947. Skierowany następnie na Kurs Wyższych Dowódców w Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie, po ukończeniu, którego pozostaje w Centrum na stanowisku wykładowcy taktyki na kursie dowódców batalionów. Następnie oficer Sztabu Generalnego w Warszawie, skąd w 1950 zostaje przeniesiony na stanowisko szefa Wydziału Operacyjnego 3 DP w Lublinie. W 1953 zostaje przeniesiony do rezerwy. Po przejściu do cywilnego życia podejmuje pracę w Wojewódzkim Zarządzie Kin w Lublinie, gdzie pracuje do czasu przejścia na emeryturę 31 X 1978.
24 IV 1970 awansowany przez MON do stopnia ppłk-a.
Zmarł w Lublinie 27 III 1999. Pochowany z honorami wojskowymi na cmentarzu przy ul. Lipowej w Lublinie.
Odznaczony: VM kl. 5, KW, ZKZ, KKOOP.
L. Głowacki. Obrona Warszawy i Modlina na tle kampanii wrześniowej 1939. W-wa 1985;
Informacja z USC Lublin.
(inf. Tadeusz Łaszczewski)
http://www.stankiewicz.e.pl/index.php?kat=34&sub=571

-

-

Głowacki L., Obrona Warszawy i Modlina na tle kampanii wrześniowej 1939, Warszawa 1985, s. 352 (dalej: Głowacki).

Głowacki, s. 350: Obsada 2 pp Leg. według pisemnej relacji kpt. M. G. Osuchowskiego z 1971r. Głowacki, s.352: sierż. pchor. (ppor.), 28 zaginął w Zakroczymiu.