Karta weterana

kwatermistrz dywizji

Grupa Operacyjna „Wschód” dowodzona przez gen. M. Bołtucia, Grupa Operacyjna gen. M. Tokarzewskiego – Karaszewicza.

szef oddziału operacyjnego GO „Wschód”

-

Srebrny Krzyż Orderu Virtuti Militari kl.V

-

29-7-1984

w Warszawie.

Warszawa, ul. Powązkowska, Cmentarz Wojskowy

http://www.cmentarzekomunalne.com.pl/cmentarz_wojs.html - Kwatera: A 10, Rząd: 3, Grób: 11/12

Nie

-

Ur. 12 XII 1904. Uczył się w Korpusie Kadetów Nr 2 w Modlinie, gdzie w 1923 otrzymał świadectwo dojrzałości. Jako kadet brał ochotniczo udział w wojnie polsko-bolszewickiej w 1920. W latach 1923-1925 w Oficerskiej Szkole Artylerii w Toruniu. Promowany na stopień ppor. sł. st. art. 1 VII 1925 z przydziałem do 11 dak w Bydgoszczy na stanowisko d-cy plutonu. Do stopnia por. awansowany 1 VII 1927. W okresie XI 1932- X 1934 studiował w Wyższej szkole Wojennej w Warszawie, potem od jesieni 1934 do 1935 w Éscole Superieure de Guerre w Paryżu. Awansowany do stopnia kpt. dypl. sł. st. art. Po powrocie do kraju z dniem 31 VII 1935 otrzymuje przydział na stanowisko I oficera sztabu 9 DP w Brześciu nad Bugiem. Oddelegowany na początku VIII 1935 do prac w do Sztabie Głównym WP, skąd powraca do 9 DP w XI 1935 na stanowisko i oficera sztabu 9 DP. Następnie przeniesiony do 9 pal w Siedlcach na stanowisko d-cy 3 baterii w I dywizjonie. W 1939 obejmuje funkcję kwatermistrza 9 DP. W kampanii wrześniowej 1939 szef oddziału operacyjnego GO „Wschód” dowodzonej przez gen. M. Bołtucia wchodzącej w skąd Armii „Pomorze”. Uczestniczy w walkach z Niemcami pod Grudziądzem, potem w bojach odwrotowych oraz w bitwie nad Bzurą. Następnie w GO gen. M. Tokarzewskiego. W czasie walk na przedpolach Warszawy dostał się do niewoli niemieckiej. Przebywał m. in. w oflagu II C w Woldenbergu, skąd zostaje 25 I 1945 ewakuowany z grupą jeńców do oflagu X C w Lubece.
Po uwolnieniu z niewoli wiosną 1945 był oficerem ds. polskich przy I Korpusie Brytyjskim, potem szef misji repatriacyjnej w Lubece. Po powrocie do kraju w 1947 służy w LWP. Awansowany do stopnia mjr dypl. potem do stopnia ppłk dypl. służy w II Oddziale Sztabu Generalnego, potem attaché wojskowy w Pradze i Paryżu. W 1950 przeniesiony do Biura Studiów Wojennych przy MON. Aresztowany w II 1952 przez funkcj. Informacji Wojskowej i uwięziony w więzieniu pod fałszywym zarzutem współpracy z wywiadem francuskim i działalności konspiracyjnej w wojsku. W areszcie śledczym GZI przebywał do 1955. Przeszedł ciężkie śledztwo. W 1955 zwolniony po trzyletnim pobycie w areszcie i zrehabilitowany. Po zwolnieniu z więzienia do wojska nie wrócił. Mieszkał w Warszawie.
Zm. 29 VII 1984 w Warszawie.
Autor wspomnień pt. „ Z minionych lat” wyd. W-wa 1974.
Odznaczony: VM kl. 5.
Księga Pamięci Kadetów II Rzeczypospolitej. W-wa 2001;
J. Łukasiak. Szkoła Podchorążych Artylerii w Toruniu 1923-1939. Pruszków 2000;
Roczniki oficerskie 1928, 1932;
R. Rybka – K. Stepan. Rocznik oficerski 1939. Kraków 2006;
J. Izdebski. Dzieje 9 DP w latach 1918-1939. W-wa 2000; K. Ciechanowski. Armia „Pomorze” 1939. W-wa 1983;
W. Ciechanowicz. W 50-lecie WSWoj. w Warszawie. Londyn 1969;
J. Olesik. Oflag II C Woldenberg. W-wa 1988;
J. Powsiński. Tatar-Utnik-Nowicki „TUN”. W-wa 1992;
(inf. Tadeusz Łaszczewski)
http://www.stankiewicz.e.pl/index.php?kat=34&sub=562

-

-

Głowacki L., Obrona Warszawy i Modlina na tle kampanii wrześniowej 1939, Warszawa 1985, s. 347.

http://www.cmentarzekomunalne.com.pl/cmentarz_wojs.html - data zgonu: 30.07.1984.