Karta poległego

Dowódca 2 plutonu w 4 szwadronie.

17 p. uł.

Dowódca 2 plutonu w 4 szwadronie.

-

Srebrny Krzyż Orderu Virtuti Militari kl.V

-

10-9-1939

Walewice

zmarły z ran

"Zdobywali zagrodę po zagrodzie.[...].Nagle na 4 szwadron wpadły, jedna po drugiej, dwie grupy Niemców wycofujących się z krzyżówki.[....]. Kurnatowski, pochłonięty zwalczaniem pierwszej grupy, dostał się w ogień drugiej: trafiła go cała seria z pistoletu maszynowego, wystrzelona bardzo blisko z boku.[...].Nadbiegł por. Stankiewicz i chwycił Stasia za rękę: " - Spisałeś się , wspaniale..."- Kurnatowski uśmiechnął się.... Tak skończyło się jego młode życie. Sczaniecki i Kurnatowski, bliscy krewni, spoczywają obok siebie na cmentarzu w Sobocie." - wspomina por. Wojciech Chełkowski - adiutant pułku. Piotr Bauer Bogusław Polak - "Armia Poznań w wojnie obronnej 1939". Poznań 1983 str.293 -294.. Inna relacja - "Resztki niedobitków broniły się zaciekle mimo beznadziejnej sytuacji, z reguły nie dając się brać do niewoli. Za dnia, w walce z tymi "resztkami", ppor.Stanisław Kurnatowski z 4 szwadronu próbował wziąć trzech niemieckich żołnierzy do niewoli. - Hande hoch! - zawołał zbliżając się do otoczonych. Podnieśli ręce. Jeden z nich, ranny podoficer, trzymał w podniesionej ręce pistolet. Kurnatowski ze swoimi ułanami zbliżył się do nich. Gdy był tuż przy nich, podoficer błyskawicznie opuścił rękę i wystrzelił dwa razy z pistoletu, zabijając Kurnatowskiego." - wspomina Zygmunt Konrad Nowakowski, oficer zwiadowczy w 2 baterii 7 dak; Edmund Makowski - wybór "Wrześniowe dni klęski dni chwały", Poznań 1989 - str.205 i 206.

-

-0-0

-

-0-0

-

-0-0

Sobota, mogiła zbiorowa

Po prawej stronie od głównej alei, przy cmentarnym murze.

Tak

Tablica epitafijna na mogile.

-

-

-

„ Ze wspomnień Elżbiety Sczanieckiej i Wojciecha Chełkowskiego. .…Stanisław Kurnatowski, w przeciwieństwie do szwagra – Szczanieckiego, był znacznie niższy i drobniejszej budowy. Miał dziecięcy wygląd. W 17 PUW nie było młodszego oficera. Dowodził zaporowym plutonem 4 szwadronu. On również zlikwidował niemiecką załogę ckm. Kiedy podszedł do rannego niemieckiego oficera, żeby odebrać broń i odesłać go do punktu sanitarnego, został śmiertelnie przez niego postrzelony. Tych szwagrów, jeszcze żywych odniesiono do pałacu Jadwigi Grabińskiej, gdzie jej pracownice opatrywały im rany, ale w niedługim czasie , prawie równocześnie obydwaj zmarli z wykrwawienia.” Kazimierz Perzyna – „ Między Piątkiem a Sobotą”. Tom V. Łódź 2009, str.126 – 127.

-

-

Wykaz poległych i pochowanych żołnierzy w kwaterze wojennej w Bielawach - Łódzki Urząd Wojewódzki, Referat ds. Dziedzictwa Kulturowego i Ochrony Pamięci Narodowej. Piotr Bauer Bogusław Polak - "Armia Poznań w wojnie obronnej 1939". Poznań 1983. Edmund Makowski - wybór "Wrześniowe dni klęski dni chwały", Poznań 1989. Księga pochowanych żołnierzy polskich poległych w II wojnie światowej, t. I, Żołnierze września A-M, kom. red. B. Affek-Bujalska i in., wstęp i red. nauk. E. Pawłowski, Pruszków 1993, s.397. Czesław Knoll, Olgierd Matuszewski - "Wielkopolska Brygada Kawalerii". Poznań 1988r., s.59 - Aneks 7 Lista wiadomych poległych żołnierzy Wielkopolskiej Brygady Kawalerii w latach 1939 - 1945. 17 Pułk Ułanów Wielkopolskich im. Króla Bolesława Chrobrego.

Księga pochowanych żołnierzy polskich poległych w II wojnie światowej, t. I, Żołnierze września A-M, kom. red. B. Affek-Bujalska i in., wstęp i red. nauk. E. Pawłowski, Pruszków 1993, s.397 - błędnie podano miejsce pochówku. Pan por. Stanisław Kurnatowski spoczywa na cmentarzu parafialnym w Sobocie, w jednej mogile z por. Józefem Marią Sczanieckim - po prawej stronie od głównej alei, przy cmentarnym murze. Żona porucznika Józefa Sczanieckiego - Elżbieta (z d. Kurnatowska) była kuzynką porucznika Kurnatowskiego.