Karta poległego

dowódca plutonu artylerii piechoty

18 pp

dowódca plutonu artylerii piechoty

od IX 1916 - w Polskiej Organizacji Wojskowej (do 1 I 1918 - jako szeregowiec placówki w Łęcznej; do 1 XI 1918 - jako szeregowiec placówki w Piaskach Luterskich); od 1 XI 1918 - w Wojsku Polskim; 1919-1920 - udział w wojnie polsko-bolszewickiej; 1920-1925 – zawodowa służba podoficerska; 1925-1927 - w Szkole Podchorążych dla Podoficerów w Bydgoszczy; 15 VIII 1927 - promocja na stopień ppor. sł. st. piech. z przydziałem na stanowisko dowódcy plutonu w 10 pułku piechoty w Łowiczu; 15 VIII 1929 - awans na stopień por. sł. st. piech.; po 1932 - przeniesiony na stanowisko dowódcy kompanii w 18 pułku piechoty w Skierniewicach; 19 III 1937 - awans na stopień kpt. sł. st. piech.; 1938-1939 - na stanowisku dowódcy plutonu artylerii w 18 pp;

Krzyż Walecznych, Krzyż Niepodległości, Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918-1921, Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości, Medal Pamiątkowy X Rocznicy Walk o Wyzwolenie Republiki Łotewskiej, Państwowa Odznaka Sportowa

wraz z 18 pp

19-9-1939

Śladów, gm. Młodzieszyn, pow. Sochaczew

zmarły z ran

zmarł w wyniku ciężkich ran odniesionych w walce (Sierpiński 2011)

Śladów

-0-0

-

-0-0

-

-0-0

Warszawa, ul. Powązkowska, Cmentarz Wojskowy

kwatera C 25, rząd I, grób 5

Tak

Krzyż betonowy z rytą inskrypcją epitafijną na jednej z mogił Cmentarza Wojskowego w Warszawie, ul. Powązkowska.

-

-

Antoni Sierpiński urodził się 17 stycznia 1900 roku w Łęcznej w powiecie Lubartów jako syn rolników Jana Sierpińskiego i Wiktorii z Więckowskich. Po ukończeniu szkoły miejskiej rozpoczął pracę w sądzie pokoju, a następnie w Urzędzie Gminy Piaski Luterskie. We wrześniu 1916 roku wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej, służąc jako szeregowiec placówek w Łęcznej (do 1 stycznia 1918 roku) i Piaskach Luterskich (do 1 listopada 1918 roku). Od 1 listopada 1918 roku, po rozbrojeniu okupantów austriackich, służył w Wojsku Polskim. Wkrótce wziął udział w wojnie polsko-bolszewickiej, będąc na froncie od 13 czerwca 1919 aż do zawieszenia broni w październiku 1921 roku. Po odkomenderowaniu na linię demarkacyjną polsko-litewską pozostał tam przez kolejny rok. W latach 1925-1927 odbywał szkolenie w Oficerskiej Szkole dla Podoficerów w Bydgoszczy. Z dniem 15 sierpnia 1927 roku otrzymał promocję na stopień podporucznika służby stałej piechoty z przydziałem na stanowisko dowódcy plutonu w 10 pułku piechoty w Łowiczu. Na stopień porucznika został awansowany z dniem 15 sierpnia 1929 roku. Po roku 1932 przeniesieno go na stanowisko dowódcy kompanii w 18 pułku piechoty w Skierniewicach. Z dniem 19 marca 1937 roku otrzymał awans na stopień kapitana. W latach 1938-1939 służył na stanowisku dowódcy plutonu artylerii w 18 pp. Na tym samym stanowisku wziął udział w wojnie obronnej Polski we wrześniu 1939 roku. Walczył z niemieckim najeźdźcą na szlaku bojowym 18 pułku piechoty, od Wielkopolski po bitwę nad Bzurą. Ciężko ranny w Śladowie koło Sochaczewa, zmarł 19 września, nie otrzymawszy odpowiedniej pomocy lekarskiej. Pozostawił żonę Jadwigę z Kierszniewskich Sierpińską, córkę nauczyciela, z którą zawarł związek małżeński zaledwie rok wcześniej, oraz syna Jana Antoniego urodzonego w styczniu 1939 roku.

Według Jana Antoniego Sierpińskiego, syna Antoniego: "Z przekazów rodzinnych wiadomo, że był doskonale wysportowany, uwielbiał jazdę konną i pływanie. Gdyby nie wojna kariera wojskowa stała przed nim otworem".

-

-

Księga pochowanych żołnierzy polskich poległych w II wojnie światowej, t. I, Żołnierze września N-Z, kom. red. B. Affek-Bujalska i in., wstęp i red. nauk. E. Pawłowski, Pruszków 1993, s. 151 (dalej: KPŻP). Archiwum rodzinne / rodzinna tradycja (Jan Antoni Sierpiński, syn pochowanego). Życiorys kapitana Antoniego Sierpińskiego, oprac. J. A. Sierpiński, 2011 (maszynopis) (dalej: Sierpiński 2011). Głowacki L., Obrona Warszawy i Modlina na tle kampanii wrześniowej 1939, wyd. V popr. i uzup., Warszawa 1985, s. 394 (dalej: Głowacki 1985). Bauer P., Polak B., Armia Poznań w wojnie obronnej 1939, Poznań 1982, s. 484. Cmentarz Komunalny Powązki dawny Wojskowy w Warszawie, red. J. J. Malczewski, Warszawa 1989, s. 224 (Powązki 1989). Sierpiński Antoni, oprac. T. Łaszczewski, GENEALOGIA. Stankiewicze z przyjaciółmi, http://www.stankiewicze.com/index.php?kat=34&sub=569 [dostęp: 12 lutego 2014] (dalej: Stankiewicze.com).

-

[5] a) 17 stycznia 1900 (źródło: archiwum rodzinne / rodzinna tradycja; Sierpiński 2011); b) 5 stycznia 1900 (źródło: KPŻP); c) 15 stycznia 1900 (źródło: Głowacki 1985; Powązki 1989; Stankiewicze.com);