Karta weterana
Rodzeństwo:
Stan cywilny:
żonaty
Małżonek:
Gertruda (z d. Megger)
Dzieci:
Jadwiga, Felicja, Gertruda, Benedykt
Ostatni adres:
Łaszewo [ob. pow. świecki, woj., kujawsko-pomorskie] (do 1947) / Gdańsk (po 1947)
Narodowość:
polska
Wykształcenie:
podstawowe
Zawód:
rolnik
Wyznanie:
rzymskokatolickie
Tytuł naukowy:
brak
Stanowisko:
Stosunek do służby wojskowej:
żołnierz
Numer ewidencyjny:
Powiatowa Komenda Uzupełnień (PKU):
Rejonowa Komenda Uzupełnień (RKU):
Związek operacyjny:
Funkcja na 1 września 1939:
Przydział po 1 września 1939:
66 pp
Funkcja po 1 września 1939:
Przebieg służby wojskowej:
Odznaczenia:
Gwiazda Italii (Italy Star), Gwiazda za Wojnę 1939-1945 (1939-1945 Star)
Wrzesień 1939 - szlak bojowy:
wraz z 16 DP, m.in. w walkach nad Osą (1-2 IX), następnie w bitwie nad Bzurą; 11 IX - ranny odłamkiem w szyję w czasie forsowania Bzury przy pierwszym ataku na Łowicz; wzięty do niewoli niemieckiej
Data śmierci:
16 maj 2002
Miejsce śmierci:
Gdańsk
Obecne miejsce spoczynku:
Lokalizacja grobu:
Upamiętniony:
Nie
Forma upamiętnienia:
Życiorys:
Bernard Kozak urodził się 16 sierpnia 1908 r.oku w Dziembowie jako syn Władysława Kozaka i Apolonii z Misiaków. Wraz z rodziną w poszukiwaniu pracy wyemigrował do Nadrenii w Niemczech, by po powrocie do Polski osiąść w Łaszewie na Pomorzu. W kampanii 1939 roku wziął udział w szeregach 66 Kaszubskiego Pułku Piechoty ze składu 16 Pomorskiej Dywizji Piechoty armii "Pomorze". Walczył nad Osą, następnie w bitwie nad Bzurą. Ranny 11 września odłamkiem w szyję w trakcie pierwszego ataku na Łowicz, został wzięty do niewoli niemieckiej. Przebywał w obozie jenieckim zlokalizowanym w obiektach pofabrycznych przy ul. Żwirki 36 w Łodzi. Zwolniony w październiku 1939 roku, powrócił do rodzinnego Łaszewa, gdzie przez kilka lat mieszkał i pracował. W 1943 roku został wcielony do Wehrmachtu i wysłany o do Francji, a następnie do Włoch, gdzie w 1944 roku zdezerterował i przedostał się do aliantów. Do końca wojny służył w II Korpusie Polskim dowodzonym przez gen. Władysława Andersa. Po demobilizacji powrócił do Polski, gdzie przeprowadził się z rodziną do Gdańska. Zmarł 16 maja 2002 roku w Gdańsku.
Wspomnienia / relacje:
Historia pochówku:
Źródła:
Archiwum rodzinne / rodzinna tradycja (Witold Wróbel, wnuk weterana).
Uwagi:
Ostatnie zmiany: 2021-11-21 20:53:53 przez redakcja.
Jeżeli chcesz uzupełnić lub zmienić dane wciśnij Zmiana danych
Zaloguj się aby dodać komentarz.





